Connect with us

Religia

Liturgia Świętego Triduum Paschalnego zaczyna się w Wielki Czwartek

Opublikowano

w

krzyż3
stw

Liturgia Świętego Triduum Paschalnego stanowi jedną całość rozciągniętą na trzy pełne doby  Triduum oznacza trzy dni. W tradycji Kościoła rzymskokatolickiego Triduum uobecnia trzy etapy misterium Odkupienia.

  • Etap pierwszy – pożegnalna uczta, czyli Ostatnia Wieczerza, oraz zapowiedź ofiary
  • Etap drugi – wydarzenia Wielkiego Piątku zakończone śmiercią Chrystusa na krzyżu
  • Etap trzeci – spoczynek w grobie i zmartwychwstanie.

W istocie dla chrześcijan Triduum Paschalne trwa nieprzerwanie od Mszy Wieczerzy Pańskiej w wieczór wielkoczwartkowy, aż do Nieszporów Uroczystości Zmartwychwstania Pańskiego w Niedzielę Wielkanocną wieczorem, uobecniając mękę, śmierć i Zmartwychwstanie Chrystusa.

Jest to jedyny okres w Kościele, gdy czas celebrowania liturgii w perspektywie wiary zrównuje się z czasem, w których mają miejsce wydarzenia z życia Jezusa. Czas liturgii utożsamia się z czasem męki. Miejsce celebry staje się przestrzenią drogi krzyżowej. Dla chrześcijan to  czas, w którym mogą – godzina po godzinie – wstępować w ślady Jezusa, postępować tuż za Nim. Liturgia Triduum Paschalnego obfituje w gesty i symbole, które są owocem wielu wieków życia kościoła.

Wielki Czwartek – Msza Wieczerzy Pańskiej

Msza święta Wieczerzy Pańskiej, która celebrowana jest wieczorem w Wielki Czwartek upamiętnia pierwszą Eucharystię sprawowaną przez Chrystusa w Wieczerniku.

Charakteryzuje się  obrzędem Mandatum. To uroczysty obrzęd umywania nóg, który  odbywa się raz w roku. Pojawił się on w liturgii Wielkiego Czwartku już w VII wieku, chociaż jest o wiele starszy (w liturgii chrzcielnej występował od w IV wieku, potem zaniknął). Gest ten mówi, że istotą ustanowionej przez Chrystusa Eucharystii, w istotą wiary katolickiej, jest miłość („Daję wam przykazanie nowe, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem.”). Polega ona na byciu dla siebie nawzajem sługami, tak jak Pan Jezus był sługą dla swoich uczniów.

Msza Wieczerzy Pańskiej kończy się przeniesieniem Najświętszego Sakramentu do kaplicy adoracji. Miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu od końca liturgii Wieczerzy Pańskiej do początku liturgii Męki Pańskiej, w Polsce powszechnie nazywane „ciemnicą”, to tzw. „ołtarz wystawienia”, miejsce adoracji i dziękczynienia Bogu za dar ustanowienia Eucharystii. Pierwsze wzmianki o tym obrzędzie pochodzą z ok. VII wieku. Chodziło o przechowanie Świętych Postaci do Komunii w Wielki Piątek. Przeniesienie Najświętszego Sakramentu na osobny ołtarz było traktowane jako symbol drogi Jezusa i Jego uczniów do Ogrodu Oliwnego, zaś czuwanie przy Najświętszym Sakramencie: bądź jako trwanie przy modlącym się w Ogrójcu Chrystusie, bądź – najczęściej – jako towarzyszenie opuszczonemu Jezusowi w więzieniu. Stąd wzięła się popularna, używana przez wielu do dziś, polska nazwa ołtarza wystawienia: „ciemnica” to w języku staropolskim po prostu „ciemne więzienie”.

W czasie procesji przeniesienia śpiewa się pochodzący z XIII wieku, hymn św. Tomasza z Akwinu Pange lingua gloriosi, czyli Sław języku tajemnicę (którego dwie ostatnie zwrotki, rozpoczynające się od słów Przed tak wielkim Sakramentem, są powszechnie znane). Można też, zamiast milczących teraz dzwonków, użyć kołatek – zwyczaj ten sięga czasów karolińskich.

Po zakończeniu liturgii następuje tzw. obnażenie ołtarza (łac. denudatio altaris). Codzienna, czysto praktyczna czynność zdjęcia obrusa z ołtarza, w tym świętym  dla chrześcijan czasie nabrała znaczenia symbolicznego i stała się alegorią opuszczenia Jezusa przez uczniów i odarcia Go z szat. Należy także wynieść z kościoła krzyże, a te, które pozostały – zasłonić.

Wielki Piątek – Liturgia Męki Pańskiej

Zgodnie ze starożytną tradycją Kościoła w Wielki Piątek nie celebruje się Eucharystii. Liturgię Męki Pańskiej należy sprawować po południu, około godziny 15. Czerwony kolor szat liturgicznych jest nie tyle kolorem męczeństwa, ile królewskiej purpury. Chrystus jawi się  bowiem jako Pan królujący z drzewa Krzyża. W ten dzień czytany jest opis Męki Chrystusa Pana według św. Jana nawiązuje do obrzędu koronacji królów izraelskich.

Liturgia rozpoczyna się od wejścia asysty w całkowitej ciszy. Ołtarz jest obnażony: bez obrusa, krzyża i świeczników. Celebrans pada na twarz, a wszyscy obecni w kościele klękają. Ten gest prostracji (łac. prostratio) zachował się, oprócz liturgii Wielkiego Piątku, jedynie podczas Mszy święceń, a także podczas składania profesji w niektórych zakonach.

Celebrans podchodzi do miejsca przewodniczenia i bez żadnego wstępu rozpoczyna modlitwą, po której następują czytania mówiące o Męce Jezusa (z Księgi Proroka Izajasza i Listu do Hebrajczyków) oraz, jak to już zostało powiedziane, Pasja według św. Jana. Stanowi ona centralny element liturgii Słowa.

Charakterystyczna dla liturgii Wielkiego Piątku jest uroczysta modlitwa powszechna (łac. Orationes sollemnes), którą śpiewa na przemian diakon i celebrans. Wezwań jest dziesięć: za Kościół święty, za papieża, za wszystkie stany Kościoła, za katechumenów, o jedność chrześcijan, za Żydów, za niewierzących w Chrystusa, za niewierzących w Boga, za rządzących państwami oraz za strapionych i cierpiących.

Jednym z najważniejszych elementów Liturgii Męki Pańskiej jest adoracja Krzyża. Początki tego obrzędu sięgają IV wieku, kiedy zostały odnalezione przez cesarzową Helenę relikwie Krzyża Świętego. W czasie liturgii sprawowanej w Jerozolimie (potem także w kościele św. Krzyża Jerozolimskiego w Rzymie), wierni przychodzili, aby ucałować i adorować drzewo Krzyża.

Obecnie obrzęd ten może rozpocząć się w dwojaki sposób: albo poprzez przyniesienie do ołtarza zasłoniętego Krzyża i stopniowe odsłanianie go przy trzykrotnym śpiewie antyfony Oto drzewo Krzyża (ta forma wiąże się ze zwyczajem powstałym w IX wieku w północnej Francji), albo poprzez wnoszenie odsłoniętego Krzyża i ukazywanie go (również przy śpiewie antyfony Oto drzewo Krzyża) przy wejściu do kościoła, na jego środku i przy ołtarzu. Antyfony Oto drzewo Krzyża (łac. Ecce lignum Crucis), prawdopodobnie przejętej z liturgii bizantyjskiej, używano już w VIII wieku, a od IX wieku powtarzano ją trzykrotnie, śpiewając za każdym razem na coraz wyższym tonie.

 

Noc Zmartwychwstania Pańskiego – Wigilia Paschalna

Symbol zapalonej świecy rozpoczyna liturgię Wigilii Paschalnej – do ciemnego kościoła wnoszony jest zapalony paschał. Od niego wierni zapalają swoje świece, podobnie jak od Zmartwychwstania Chrystusa bierze początek zmartwychwstanie.

Po poświęceniu ognia, przyozdabia się paschał znakiem krzyża, alfą i omegą (pierwszą i ostatnią literą alfabetu greckiego) oraz cyframi bieżącego roku, a także pięcioma symbolicznymi gwoździami (pierwotnie były to ziarna kadzidła). Paschał powinien być zrobiony z naturalnego pszczelego wosku.

Przyozdobiony i zapalony paschał wnosi się procesyjnie do ciemnego kościoła, śpiewając trzykrotnie (przy wejściu, na środku kościoła i przy ołtarzu): „Światło Chrystusa.” Przy pierwszym wezwaniu celebrans zapala od paschału swoją świecę, przy drugim wezwaniu – wszyscy wierni, przy trzecim – zapala się wszystkie światła w kościele.

Następnie zostaje wyśpiewane Orędzie paschalne, zwane także Benedictio cerei (łac. Pochwała świecy) lub, od początkowego słowa, Exsultet. Z jego obecnie używanym tekstem spotykamy się po raz pierwszy około 700 roku, choć z wielkim prawdopodobieństwem pochodzi on z IV wieku.

Bardzo rozbudowana Liturgia Słowa należy do najstarszych elementów Wigilii Paschalnej. Obecnie używa się dziewięciu czytań: siedmiu ze Starego Testamentu, fragmentu z Listu św. Pawła do Rzymian (tzw. Epistoła) oraz opisu Zmartwychwstania z Ewangelii wg św. Mateusza, Marka lub Łukasza. Czytania mówią o wspaniałym dziele stworzenia i jeszcze wspanialszym dziele odkupienia, o cudownym stworzeniu człowieka i jeszcze cudowniejszym odkupieniu go w Chrystusie. Pomiędzy czytaniami śpiewane są psalmy (oraz inne pieśni ze Starego Testamentu) i odmawiane modlitwy, które doskonale interpretują czytania i ukazują ich wypełnienie się w Chrystusie. Słowo Boże jest czytane „w świetle paschału” – Chrystus staje się jego interpretatorem, najpełniejszym objawieniem i realizacją. Po ostatnim czytaniu ze Starego Testamentu śpiewany jest, przy dźwięku dzwonów, organów i innych instrumentów (jeżeli są), hymn Chwała na wysokości Bogu. Wtedy też zapala się świece ołtarzowe. Po Epistole śpiewa się uroczyste, wielkanocne Alleluja.

Trzecią, po Liturgii Światła i Liturgii Słowa, częścią Wigilii Paschalnej, jest Liturgia Chrzcielna. Niemal od początku w Noc Zmartwychwstania Pańskiego udzielano sakramentu chrztu świętego (mówią o tym teksty pochodzące z I poł. III wieku). Później, gdy zaczęto chrzcić niemowlęta, udzielano chrztu krótko po ich urodzeniu. Jednak nadal Wigilia Paschalna jest najodpowiedniejszym czasem dla chrztu dorosłych, którzy zazwyczaj przyjmują wtedy również Pierwszą Komunię Świętą i otrzymują sakrament bierzmowania.

Po odśpiewaniu litanii do Wszystkich Świętych (na stojąco, bo w Okresie Wielkanocnym, podobnie jak we wszystkie niedziele, podczas litanii się stoi), błogosławi się wodę chrzcielną. Dokonuje się to poprzez odmówienie modlitwy, w trakcie której wstawia się do wody paschał. Wreszcie udziela się sakramentu chrztu zgodnie z rytuałem (wyrzeczenie się szatana, wyznanie wiary, przyjęcie chrztu, nałożenie białej szaty, zapalenie świecy od paschału) i sakramentu bierzmowania (nałożenie rąk, namaszczenie krzyżmem). Po włączeniu do wspólnoty Kościoła nowych członków, wszyscy obecni odnawiają swoje przyrzeczenia chrzcielne: z zapalonymi (od paschału) świecami w rękach wyrzekają się szatana i wyznają wiarę, a następnie zostają pokropieni przez celebransa dopiero co poświęconą wodą.

Modlitwa wiernych kończy Liturgię Chrzcielną, a wraz z przygotowaniem darów rozpoczyna się czwarta część Wigilii Paschalnej – Liturgia Eucharystyczna. Cała liturgia Wigilii zmierza ku Eucharystii, która stanowi szczyt celebracji Misterium Paschalnego. Warto zatroszczyć się o jak najbardziej uroczyste jej sprawowanie. Podczas niej nowo ochrzczeni przyjmują Pierwszą Komunię Świętą.

W Polsce szczególnie doniosły moment w przeżywaniu wielkanocnej radości stanowi procesja rezurekcyjna. Jest ona uroczystym ogłoszeniem światu Zmartwychwstania Chrystusa i wezwaniem całego stworzenia do udziału w triumfie Zmartwychwstałego. Może się ona odbyć bezpośrednio po Wigilii Paschalnej. Wtedy odśpiewanie hymnu Te Deum laudamus (łac. Ciebie Boga wysławiamy) i błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem kończy wspólną modlitwę. Może się ona odbyć również w poranek wielkanocny przed pierwszą Mszą świętą.


źródło: Oprac. na podstawie materiału przygotowanego przez Dominikanina Michała Paca, www.gov.pl

Dziennikarz, trener kompetencji miękkich, praktyk zmian któremu na sercu leży podnoszenie jakości życia społeczności lokalnej. Absolwentka Zarządzania na Wydziale Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego. W pracy to człowiek jest dla mnie największą wartością. Cenię pasjonatów oraz lokalny potencjał: społeczny, kulturalny, turystyczny oraz ekonomiczny. Moją misją jest promowanie tego co dobre w naszym regionie. Jestem szczęśliwą mamą dwójki dzieci oraz od piętnastu lat żoną tego samego męża.

Religia

Transmisja Mszy Świętej

Opublikowano

w

transmisja mszy osieczany trzemeśnia
stw

26.06.2022

Czternasta  Niedziela zwykła

Transmisje niedzielnej Mszy Świętej

Tradycyjnie zapraszamy na Transmisję Mszy Świętej z Parafii św. Klemensa w Trzemeśni , Parafii św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Osieczanach która rozpocznie się w niedzielę od godziny 12.00 z Trzemeśni i o 11.30 z Osieczan

 

Transmisja Online dostępne po kliknięciu w linki w przypadku nieaktualnych playerów.

Godz. 18.00 – CEREMONIE WIELKIEGO PIĄTKU

11.30 Transmisja z parafii pw. św. Wojciecha Biskupa i Męczennika w Osieczanach

12.00 Transmisja z Parafii św. Klemensa w Trzemesni

 

 

transmisje z Parafii Trzemeśnia dostępne na :
https://www.youtube.com/channel/UCnl9uv0cMpqtDJbwBg4xHpg
Parafia Tokarnia:
https://www.youtube.com/channel/UC7urGUP-FanqOEgp4O8rS_w
Parafia Skomielna Czarna:
https://www.youtube.com/channel/UC4nbXexPJVh7IIp5lDVP7jA
Parafia Krzczonów:
https://www.youtube.com/channel/UCHzxN0IAP6UvSsU-AOfQ-cA
I wszystko w jednym informacje o czasie nadawania na żywo:
https://www.tok20tv.pl/na-zywo-2

Kontynuuj czytanie

Gmina Lubień

Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 – relacja

Opublikowano

w

Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
stw
 

Parafia św. Wojciecha w Krzeczowie (gmina Lubień)  zaprosiła na uroczystość poświęcenia Jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II Wielkiego w Krzeczowie 7 czerwca 2022 r. (wtorek).

Poświęcenia tego dokona ks. Arcybiskup Marek Jędraszewski wraz z przedstawicielami Episkopatu Polski.

Uroczystość rozpoczęła się o 15:00 Koronką do Bożego Miłosierdzia i modlitewnym czuwaniem prowadzonym przez ks. Marcina Filara oraz młodzież z udziałem  Regionalnego Zespołu „Cyrniawa” około godz. 16.15 ks. Arcybiskup wraz z biskupami i rozpoczęli Nabożeństwo Słowa Bożego, w czasie którego nastąpiło poświęcenie Krzyża w Krzeczowie*.

Zapraszamy na transmisję z uroczystości:
 

* Krzyż w Krzeczowie stoi na najwyższym wzniesieniu Krzeczowa, na wznoszącej się  631 m n.p.m. Kiecce. Już stąd był widoczny z daleka, ale teraz dzięki podświetleniu konstrukcji, jest jeszcze lepiej widoczny. To właśnie tu w roku 2015 z inicjatywy emerytowanego księdza proboszcza Antoniego Płaczka narodził się pomysł budowy krzyża.

Krzyż upamiętnia setną rocznicę urodzin Karola Wojtyły przypadającą na rok 2020. Miał również upamiętniać setną rocznicę Bitwy Warszawskiej znanej też jako „cud nad Wisłą”, a wreszcie budowę nowej, ekspresowej zakopianki, która przebiega przez Krzeczów w jego sąsiedztwie.

To jedyny taki krzyż między Krakowem a Zakopanem, stoi dokładnie w połowie drogi między dwoma krzyżami, krzyżem na Giewoncie a krzyżem Królowej Jadwigi na Wawelu. Stalowa konstrukcja krzyża to 27 metrów, co symbolizuje 27 lat pontyfikatu św. Jana Pawła II, z czego 24 góruje nad ziemią a 3 wbudowane są w betonową stopę. Rozpiętość ramion to 15 metrów.

Realizacja wielkiego dzieła była możliwa dzięki finansowemu wsparciu i pomocy Fundatorów. Krzyż św. Jana Pawła II jest uzupełnieniem drogi krzyżowej, która powstała w Krzeczowie w roku 2013. Oba elementy stanowią stałe miejsca pielgrzymek, wzbogaciły pejzaż Krzeczowa, a nade wszystko silnie zapisały się w świadomości mieszkańców, pielgrzymów pielęgnując wiarę, kulturę i wartości patriotyczne.

Może być zdjęciem przedstawiającym niebo
 
Galeria zdjęć z poświęcenia krzyża Myślenice iTV:
 
Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja Poświęcenie jubileuszowego Krzyża św. Jana Pawła II w Krzeczowie 07.06.2022 –  relacja
 
zdjęcia: Parafia św. Wojciecha

Kontynuuj czytanie

Artykuł Społeczny

Majówka w Kornatce. Piękna tradycja „majówek” która nie zaginie, a będzie się odradzać…

Opublikowano

w

Majówka w Kornatce. Piękna tradycja „majówek” która nie zaginie, a będzie się odradzać…
stw

Dobiegł końca miesiąc maj – miesiąc poświęcony Matce Bożej. Wraz z jego końcem ucichł wieczorny śpiew Litanii Loretańskiej oraz pięknych, maryjnych pieśni przy przydrożnych figurach w wielu miejscowościach na ziemi polskiej.

Przy tych kapliczkach czy krzyżach przy drogach na wsi można spotkać było modlące się śpiewem grupki osób. Dziś ten zwyczaj jest już coraz rzadszy, ale dawniej przychodziła na nie cała wieś: dzieci i starsi, mężczyźni i kobiety. Nawet jak trwała zabawa taneczna, to przerywano ją, a wszyscy udawali się na majówkę. Po jej zakończeniu kontynuowano dalej zabawę. Kapliczki te były wznoszone jako wotum wdzięczności za uratowanie komuś życia, ratunek przed powodzią, nieszczęściem, wynagrodzenie za swoje grzechy czy też ze zwyczajnych odruchów serca. Poza tym we wsiach nieposiadających kościołów kapliczki i krzyże te stawały się ośrodkami lokalnego kultu.

Mamy nadzieję, że ta piękna tradycja „majówek” nie zaginie, a będzie się odradzać. Tak jak to miało miejsce w Kornatce. A wszystko to dzięki inicjatywie miejscowego stowarzyszenia „Gościniec”, Sołtysa i Rady Sołeckiej oraz OSP Kornatka i OSP Brzezowa, którzy w tym roku postanowili kultywować tę piękną tradycję, spotykając się co piątek przy wybranych kapliczkach na wspólnej modlitwie z akompaniamentem młodych muzyków.

6 maja spotkano się przy kapliczce na obok skrzyżowania Kornatka – Droginia – Łęki, gdzie za sprawą miejscowych mieszkańców tradycja majówek jest corocznie kultywowana. 13 maja wspólna modlitwa miała miejsce przy kapliczce obok skrzyżowania Kornatka – Myślenice – Zasań. 20 i 27 maja modlono się w Brzezowej. Najpierw w kaplicy, gdzie odbywają się coniedzielne msze, a później przy przydrożnej kapliczce, znajdującej się przy skręcie w drogę na tzw. „Kopiec”. Uroczyste zakończenie tegorocznych majówek miało miejsce przy kaplicy poniżej boiska sportowego w Kornatce. Po zakończeniu zaproszono uczestników na wspólnego grilla.

Na okoliczność majówek kapliczki przybrały swoją odświętną szatę ozdobione kwiatami i dekoracjami. We wspólnej modlitwie i śpiewie uczestniczyły dzieci, młodzież i starsi , niekiedy całymi rodzinami. W blaskach zachodzącego słońca, po rosie, daleko niosło się echo śpiewanych pieśni. Była to okazja nie tylko do wspólnej modlitwy, ale także spotkań i rozmów.

Maj się zakończył. Ale nie oznacza to, że o modlitwach przy tych kapliczkach i figurach należy zapomnieć. Kiedyś w balladzie „Powrót taty” Adam Mickiewicz napisał:

„Pójdźcie, o dziatki, pójdźcie wszystkie razem

Za miasto, pod słup, na wzgórek,

Tam przed cudownym klęknijcie obrazem,

Pobożnie zmówcie paciórek”.

Nie zapominajmy o tym, mając także na względzie pamięć naszych przodków, którzy te znaki swojego kultu religijnego stawiali. Kultywowanie tej pięknej majówkowej tradycji nabiera szczególnego znaczenia i jest jednym z wyrazów przywiązania do tego, co polskie. Taka forma podtrzymywania tradycji jest z pewnością potrzebna, szczególnie dla najmłodszego pokolenia jako element edukacji patriotycznej. Dbajmy więc o te miejsca i ożywiajmy je na nowo.

Wspólne majówki były częścią projektu „Z kulturą w plenerze, Kornatkę przemierzę” dofinansowanego ze środków Gminy Dobczyce. Dbajmy o te miejsca i ożywiajmy je na nowo!

Zobaczcie Majówkę w  Kornatce: https://fb.watch/dpIy-0KuG9/

 

informacje i film: Sołectwo Kornatka

Kontynuuj czytanie

Wydarzenia

lipiec 2022
PWŚCPSN
     1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31
« cze   sie »

youtube

Najczęściej czytane